Dilara Altınkepçe Arslan Röportajı: Arşiv ve Hafıza
Dilara Altınkepçe Arslan röportajı: Sanatçının kişisel arşiv, hafıza ve unutma eksenindeki yeni sergisi ile sanat yaklaşımını keşfedin.
Dilara Altınkepçe Arslan, kişisel arşiv, hafıza ve unutma kavramları çevresinde geliştirdiği “Env. No. 26.004.511” adlı yeni sergisini 22 Ekim-20 Aralık 2026 tarihleri arasında Nelumbo Studios’ta izleyiciyle buluşturacak. Nil Nuhoğlu küratörlüğündeki sergi, sanatçının biriktirme pratiğini kazı ve arşivleme süreçleriyle ilişkilendiriyor; kişisel tarihin nasıl korunduğunu, dönüştüğünü ve yeniden hatırlandığını araştırıyor.
Arkeolojiyle Şekillenen Bir Sanat Pratiği
1993’te Bursa’da doğan Arslan, lisans ve yüksek lisans eğitimini Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Halı, Kilim ve Eski Kumaş Desenleri Anasanat Dalı’nda tamamladı. Eğitim yıllarında arkeolojiye ilgi duyan sanatçı, tarih öncesinden günümüze ulaşan betimlemeleri birer anlatım aracı olarak incelemeye başladı. Üretimlerinde birey, toplum, kültür, etik ve inanç kavramlarını arkeolojik unsurlar üzerinden sorgulayan Arslan; lif sanatı ve enstalasyonun yanı sıra artırılmış gerçeklik, sanal gerçeklik ve video gibi yeni medya araçlarından da yararlanıyor. Sanatçı, 2020’den bu yana çalışmalarını Nelumbo Studios bünyesinde sürdürüyor.
Sanatla bağının çocukluk yıllarında güçlendiğini belirten Arslan, hassas yapısı nedeniyle okulda en az eleştiri aldığı derslerin sanatla ilgili olduğunu ifade ediyor. Zaman içinde sanatsal etkinlikler, boş zamanlarını dolduran uğraşlar olmaktan çıkarak yaşamının merkezine yerleşmiş.
Yalınlık, Zaman ve Alternatif Gerçeklikler
Arslan, çalışmalarında mümkün olan en yalın ifadeyi arıyor. Zihnin dış dünyaya karşı hassas ve edilgen bir konumda bulunduğunu düşünen sanatçı, bu edilgenliği aşmanın yollarını araştırıyor. Üretimlerinin çıkış noktalarından birini ise zaman ve zamanın doğa üzerindeki etkisi oluşturuyor.
Düşünsel sürecini çoğu zaman mevcut olanın tersini hayal ederek başlatan Arslan, bu yöntemin farklı olasılıkları biriktirmesine ve yaşamına yeni yönler katmasına yardımcı olduğunu söylüyor. Sanatını en iyi tanımlayan akımın primitif sanat olduğunu belirten sanatçı, bu tercihini söz konusu üretimlerin ifadeyi en yalın biçimde aktarabilmesine bağlıyor.
Yeni Medyayla Açılan Alan
Arslan’ın kendisi için en özel çalışması, 2022-2023 yıllarında Gülçin Aksoy öncülüğünde ve KarmaLab iş birliğiyle yürütülen Ortak Mekik projesi kapsamında ürettiği “Anthrenus Verbasci”. Sanatçı, bu projeye kadar analog araçlarla çalışan bir üretici olduğunu; yeni medya ile ilk kez bu süreçte kapsamlı biçimde tanıştığını belirtiyor. İş, kendi sınırlarının yanı sıra fiziksel dünyanın sınırlarını da göz ardı ederek geliştirdiği ilk çalışma olması bakımından önem taşıyor.
Sanatçı bir süredir “Modern Çağ Grifonu” serisi üzerinde çalışıyor. Binlerce yıl önce koruma fikriyle iki güçlü hayvanın birleşiminden doğan grifon imgesini günümüze uyarlayan Arslan, yeni yorumunda kuzgun, goril, çita, molok ve hamam böceğini bir araya getiriyor. Bir sonraki sergisini bu anlatı üzerine kuruyor.
“Env. No. 26.004.511” Sergisi
“Env. No. 26.004.511”, kanıksama ve göz ardı etme biçimlerine karşı kazı, birikme ve tekrar eylemleri üzerinden direnç geliştiren kişisel ve arşivsel bir anlatı sunuyor. Arslan, sergide karşıtlıklar arasındaki hiyerarşiyi kırarak farklı durumları yalnızca var oldukları için aynı çerçevede buluşturmayı amaçlıyor. Müze kurgusuyla hazırlanan serginin küratörlüğünü Nil Nuhoğlu üstleniyor. “Env. No. 26.004.511”, 22 Ekim-20 Aralık 2026 tarihleri arasında Nelumbo Studios’ta görülebilecek.
Sanatını “yalın, spekülatif, kapsayıcı” sözcükleriyle tanımlayan Arslan, tanışmak istediği sanatçı olarak Ana Mendieta’yı gösteriyor. Goya’nın “Aklın Uykusu Canavarlar Yaratır” gravürünü tüm zamanların en önemli sanat eserlerinden biri olarak nitelendiren sanatçı; Türk ve İslam Eserleri Müzesi, Musée d’Orsay ve RX&SLAG’ı beğendiği kurumlar arasında sayıyor. İstanbul’un kaotik bölgelerinden ilham alan Arslan, sanatçı olmasaydı bahçıvanlığı tercih edeceğini belirtiyor.









