30. İstanbul Tiyatro Festivali: Sahne ve Şehir Rotası
30. İstanbul Tiyatro Festivali, Mehmet Birkiye ve Handan Uzal Dündar’ın seçimleriyle oyunları, Festival Artı etkinliklerini ve İstanbul rotalarını buluşturuyor.
30. İstanbul Tiyatro Festivali, 22 Ekim-3 Aralık 2026 tarihleri arasında 6 uluslararası ve 11 yerli yapımı izleyiciyle buluşturacak. Festivalin küratörü Mehmet Birkiye ile programlama yöneticisi Handan Uzal Dündar, programın oluşum sürecini, Festival Artı etkinliklerini ve tiyatro aracılığıyla İstanbul’u yeniden keşfetme imkânlarını anlattı.
Mehmet Birkiye, festivalde izleyicinin hazır bir yönlendirmeyi takip etmek yerine kendi rotasını oluşturması gerektiğini düşünüyor. Ona göre tüm oyunlar 30. edisyonun birbirini tamamlayan parçaları ve seyircinin elindeki bilgiler doğrultusunda yapacağı seçim, kendisi için en doğru seçim olacak.
Mehmet Birkiye: “Seyirci kendi rotasını belirlemeli”
Birkiye, uzun yıllardır oyunculuk, yönetmenlik ve eğitmenlikle sürdürdüğü tiyatro yolculuğunun festival programına dair tek tek öneriler sunmasına engel olduğunu belirtiyor. Festivalin tarih boyunca tiyatro anlayışını etkilediğini söyleyen Birkiye, seyircinin ve tiyatrocuların kendi keşif yollarını araştırarak belirlemesini önemsiyor.
Festivali yönettiği Dorian Gray’in Portresi ile kapatacak olan Birkiye, Oscar Wilde’ın romanındaki temel çatışmayı insanın kendisiyle olmak istediği kişi arasındaki fark üzerinden ele alıyor. Her insanın geçmişinden hareketle kendisine dair bir portre oluşturduğunu belirten Birkiye, bu fark büyüdüğünde çatışmanın hayatı sarsacak bir boyuta ulaşabileceğini ifade ediyor.
Dorian Gray’in de kim olduğu ile kim olmak istediği arasındaki uçurumun bedelini ödediğini söyleyen Birkiye, izleyiciyi tek bir yanıtı olmayan bir soruyla baş başa bırakıyor: Olmak istediğimiz kişiye dönüşmek için ödediğimiz bedel buna değer mi?
Programın seçimleri ve Festival Artı buluşmaları
Handan Uzal Dündar, bir yapımı programa dahil etme sürecinin yalnızca eserin yarattığı heyecanla sınırlı olmadığını vurguluyor. Oyunun izleyiciyle kuracağı bağ, programdaki diğer çalışmalarla ilişkisi, uygun sahne ve mekânın bulunması ile toplulukların takvimi gibi pek çok unsur birlikte değerlendiriliyor.
Dündar’ın bu yıl özellikle öne çıkardığı yapımlardan biri, 11-12 Kasım’da Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi’nde gösterilecek Requiem. Güçlü sahne tasarımıyla dikkat çeken oyundaki Hamlet ve Ophelia sahnesinin, eseri ilk izlediği anda kendisinde büyük bir heyecan uyandırdığını söylüyor.
Festival Artı kapsamında edebiyat uyarlamalarına eşlik eden Kitap Kulübü buluşmaları düzenlenecek. Yakın tiyatro tarihinin son 20 yılını hatırlamaya odaklanan Bellek Sahnesi etkinlikleri ise gelecek yıllarda da sürdürülmesi planlanan bir program olarak tasarlandı.
Damla Sandal’la gerçekleştirilecek Hafızayı İşlemek Atölyesi’nde festival arşivinden seçilen siyah beyaz fotoğraflar nakışla işlenecek ve katılımcıların kişisel festival anıları üzerine konuşulacak. Atölye, festivalin açılışını 22-23 Ekim’de yapacak Lacrima oyunundaki hafıza ve el emeği temalarıyla da ortak bir bağ kuruyor.
İstanbul’u tiyatro mekânlarıyla keşfetmek
30. İstanbul Tiyatro Festivali, klasik sahnelerin yanı sıra kentin farklı noktalarındaki tarihî ve özgün mekânlara da uzanıyor. Beşinci yılına giren İstanbul Mon Amour, bu kez Kadıköy sokaklarını ve hikâyelerini farklı bir bakışla ele alacak.
Reşad Ekrem Koçu’nun Kafes Arkası Günahkârları: Silahşör Kızı Rabia Hanım adlı eseri Phebus Müzayede Evi’nde gerçek bir müzayede atmosferinde sahnelenecek. Yeniköy Panayia Kilisesi ise Rum kültüründeki çeyiz sözleşmesi geleneğini ve Yeniköy’ün tarihî dokusunu tiyatroyla buluşturacak.
İstanbul’un izlerini klasik sahnelerde taşıyan yapımlar arasında Sanatçısı Belirsiz: İvi Buradaydı, Ve Ateş Bizi Tüketiyor ve Aksak Deliryum da yer alıyor. İlk oyun İvi’nin İstanbul’daki hikâyesine odaklanırken ikinci yapım, Boğaz kıyıları, dik yokuşlar ve eski köşkler arasında ilerleyen bir anlatı sunuyor. Aksak Deliryum ise Tufan anlatılarını günümüz İstanbul’unun merkezindeki Etiler’e taşıyor.
Kapak görseli: Requiem oyunundan bir sahne. Fotoğraf: Domas Rimeika









